şiirler dünyası » KıraçWEB Forumları

KW Yazar

ORANDA

Yüzümde hüzünden gölgeler varsa,
O hüzün yüzündendir olsa olsa.

Bilmiyorum ki bu yaşamın çoğu yaşanmamışsa,
Yaşanamadığı okunur, şimdi, daldımsa.

Özledikçe yalnız durup-susup baktımsa,
Sorulacakken nedeni nasıl sormadımsa.

Geldiğini umudumla umudla umdumsa,
Geleceğini görüyor-biliyordum, anlattımsa.

O geçip gitti ora' sına, ben göremedim, baktıysa.
Derim ki şimdi, bir daha gelse de, sorsa.

Sözümle, yüzümle, gözümle dedim, duysa.
Bense buramda onu bekledim oysa.

Yüzümde hüzünden gölgeler kaldıysa,
İçimde örülen duvardan düşmüştür, çatladıysa.

Özdemir ASAF

________________________________________
<<βΰςя∂>><<Ќϊř∂Ć>>

Tarih: Sal Arl 09, 2008 9:54 pm Mesaj konusu: Ynt: şiirler dünyası

KW Yazar

ÖZET

Seni büyük buldum,anladım.
Seni güzel buldum,korudum.
Seni küçük buldum,uyardım.
Seni yakın buldum,uyudum.
Biri yanlış idi,unuttum.

ÖZDEMİR ASAF

''En fazla içimde ölürsün
Cesedini sürüklerim gittiğim her yere ...
çok beğendim şiirinizi ,çok etkileyiciydi.

________________________________________
damlacık

KW Yazar

Aha geldi geçti, bahar ayları
Kuş mu konar gayrı selvi dalına
Gel otur yanıma, ağlama bari
Türküler yaz duyalım dediler vay

Biterm'ola yüreğimin yarası
Merhemimdir kaşlarının karası
Elbistan ile Akçadağ'ın arası
Gönlüm düştü böyle tatlı geline vay

Ömür pençesini takip gidiyor
Geçtiği yerleri yakıp gidiyor
Biçare gözlerim akıp gidiyor
Bin dokuz yüz altmış yedi yılına vay vay

Der Mahzuni yüreğime can gelir
Dermansız doktorlar her zaman gelir
Azrail çökse de gene can gelir
Yeter ki al yatır beni koluna vay.

mahzuni şerif.

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

Sen yoksun

deniz yok

yıldızlar arkadaşım

ya bu gece harika bir şeyler olsun

yahut bir bomba gibi

infilak edecek başım.

Ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım

İstanbul minareler odamda gibi

gökyüzü temiz ve parlak

işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz

muhalif bir rüzgâr karşı sahilden.

Fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz

havada kanat sesleri

ve çılgın kokular.

Deniz yok

yıldızlar uzaklaşıyor

ben yine yalnız kalıyorum

İstanbul minareler kaybolmuş

SEN YOKSUN.

atilla ilhan

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

sana ne yaptılar
sabah mı çıkmıştın, bir gün önce mi

Bir bıçağın ağzında yürür gibiydin

Demirlerin soğukluğu soluk dudaklarında

Gözlerinde karanlığı dar hücrelerin

Seni görür görmez özgürlüğümden utandım

Söyle ne içersin, çay mı kahve mi

Çok değişmişsin birden tanıyamadım.

Saçların uzundu, omuzlarına akardı

Gönlümüz şenlenirdi sarışınlığından

Onlar mı kestiler, sen mi kısalttın

Gülerdin, içimize aylar doğardı

Görünmez dağların arkasından

Eski gülümsemeni beyhude aradım

O sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi

Çok değişmişsin birden tanıyamadım.

Bir çay içer misin, yoksa kahve mi

Kibritim yok, demek cigaraya başladın

Ellerin de titriyor, bir şeyin mi var

Böyle bir kız değildin sen eskiden

Sana ne yaptılar, sana ne yaptılar?

Kirpiklerin ıslanıyor durup dururken

O sabah mı çıkmıştın, bir gün önce mi

Çok değişmişsin birden tanıyamadım.

atilla ilhan

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

...karışan saatler içinde...

Karışan saatler içinde hâtırana
Bazı sabahlarla ikindiler yan yana,
Değişik gülleri sanki tek bir baharın;
Bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın,
O sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine
Hasret kanat çırpar düşünen ellerine...

Hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar,
Bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar
Hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk,
Hep gül yangını ve bahar sıtması ufuk...

Tenha bir ucunda gecenin bir sır gibi
Fısıldanan adın kardeş, dost ve sevgili,
Durgun havuzların süsü ten rengi çiçek
Bir mevsim cümbüşü içinde süzülerek
Ömrün gecesinde ve kader rüzgârında
Bir ürperme olur çıplak omuzlarında...

AHMET HAMDİ TANPINAR

________________________________________
In three words I can sum up everything I've learned about life : it goes on ((:

KW Yazar

acilar büyütülerek unutulur sevdigim
yüzünden kopunca bir buzul çiglik
ellerin buz tutmuş iki yarim şarki olur
ve ben yoksulluk kokulu bir gidiş birakirim sana

beni adresime sorsun esmer bakişlarin
dönsen de bulamazsin nasilsa gitsen de

kentlerden sakindigim bekçi duruşlarimi ara
emaresi boldur sokaklarin
sol omuz başimdaki kokundan yakalanirim
sokul ki geceme avuçlarin islanmasin

saat başlarini beş geçer yelkovanin
senle zamansizim amansizim
senle büyük susarim
kendime yenilirim her kavgada
sonra koca agiz bir çocuk olurum
bütün trabzanlardan kayarim
bütün köprülerden sarkarim
yüzüm kente sürülür
içime sesin kaçar
ben seni aglarim

alişmak ölümdür
sanki hiç ölmedik
tanrinin gögsümüze taktigi bir nişandir ölüm

teneşirlere yatiriliyor şimdi ellerim
sana uzanmaktan yargiliyim

hirçin bir iklimin sir girdabisin
seni anlamak kendine çelmeler takmaktir
ve kendini affetmesidir her seferinde
(bazen beni affedebiliyorum istanbul)

zehir yüklü bir mektup var
dalgakiranlarimda parçali bulutlu durur
sana kent şiirleri biriktirdigim bir gecede
çok eşli bir yagmur başlar
kentin en dövüşçü çocuklari aglar
bilirim dişarida yagmur varsa
sen içinde agliyorsundur
aglama ki gülmesinler bize
bak sen seviyorsun diye var sonbahar
her mevsim gelişine söz veriyor
saçlarina fisildiyor
saçlarina
bana bir pencere bile açmadigin saçlarina

sensizlige alişmak bir bozgun agirlamaktir içinde biliyorum
örtülerine unutma beni çiçekleri takiyorum
şimdi yaşama hakkim sana
gel de yagmurumdan iç
seni seviyorum

Kahraman Tazeoğlu - Gece Geçilen Şehirler Işık Seli Gibidir

________________________________________
vazgeç gönül sesini duyan yok..

KW Yazar

O elinde tuttuğun zarf
Bir ihanet anında örülmüştür
Ve zarfın içindeki kağıt
ER mektubudur görülmüştür
Doğum günüm bu gün 3 Aralık
Ve şafak karanlık
Bu mektubu sana yazıyorum anne
Dün sevdiğimle ayrıldık
Son mektubuymuş bana yazdığı
Bir daha yazmayacakmış
Demek sevda ayrılığa bir ay dayanırmış
Ve asker ocağında terkedilmek de varmış

Bu mektubu sana yazıyorum anne
Bu gün doğum günüm 3 Aralık
Ve şafak karanlık

3-5 nöbetindeydim dün gece
Bir şarjörün boşluğunda içtim son sigaramı
Ve yorgan gibi üstümü örttü kar siperde
Sabaha karşı biraz içim geçmiş
Hayalin gözümün önüne geldi anne
Kızkardeşimi de verdiğinden beri sevdiğine
Bir ben bir de sen kaldın geriye

Üzülme anne üşümüyorum
Bekliyorum elim tetikte
Bekliyorum memleketi ve seni
Ve artık beklemiyorum beni beklemeyen sevdiğimi
Beklemiyorum yüreğimi ve aşkımı
Soğuk siperde yalnız bırakan sevgiyi
Ve bekliyorum anne elim tetikte
Eğer girerse menzile vurup öldüreceğim
Hem aşkı hem sevgiyi

Geçen gece karakolu bastılar
Kurşunlar yağmur gibi yağdı üzerimize
Garip gelecek belki sana ama
Ortalık bayram yeri gibi oldu anne
Biliyormusun o an hiç korkmuyorsun
Herkes kendini bir sipere atıyor
Ve gecenin karanlığında kurşun yerine
Işıl ışıl yıldızlar yağıyor sanki üzerimize
Ve ölüm aklımıza bile gelmiyor anne
Yıldızlar yagıyor üzerimize
Ve kurşundan yagmurlar
Ama sadece şehitler ıslanıyor anne
Canlar canlar gidiyor
Canlarkimbilir ne zaman bahar

Doğum günüm 3 aralık
Hiç saymadım kaç günüm kaldı ana
Daha şafak karanlık
Yeni yeni bitmeye başladı dede torun muhabbetleri
Ve yeni yeni öğrendim tokat yememeyi
Biliyormusun anne zamanla herşeye alışıyor insan
Akşam postalları boyayıp yatmaya
Sabah iştimaya kalkmaya
Barut kokusuna,tüfege,havai fişege,nohuta ve kara şimşeğe
İnsan herşeye alışıyor anne
Hele birde olmasa şu çarşı izni
Doyasıya yemek yemek ve eşe dosta telefon etmek bir deolmasa
Herşeye alıştımda bir
Alışamadım sevdiğimin başkasına gitmesine
Benden saklama anne
Sende biliyorsun 1 haftaya kadar
Nikah masasına oturacağını
Kızma ama anne
Bu terk ediliş ya firara gebe yada bir daha hiç dönmemeye
Sitemimm sana deil anne
Ama bu terk ediliş ya firara gebe yada bir daha hiçdönmemeye
Geçen gece gene karakolu bastılar
Kurşunlar yine yagmur gibi yagdı üzerimize
Belki garip gelecek sana ama
Ortalık bayram yeri gibi oldu anne
Biliyorumusun o an hiç korkmuyosun
Herkes kendini bir ispere atıyor
Ve gecenin karanlığında
Kurşun yerine ışıl ışıl yıldızlar yapıyor sanki üzerimize
Ve ölüm aklına bile gelmiyor anne
Yıldızlar yağıyor üzerimize
Ve kurşundan yağmurlar
Ama sadece şehitler ıslanıyor anne
Canlar canlar ne zaman bahar
Canlar canlar ne zaman bahar

Uğur Arslan - Er Mektubu

________________________________________
vazgeç gönül sesini duyan yok..

KW Yazar

Beni hor görme kardeşim
Sen altındın ben tunç muyum
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım

Ne varise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da be aç mıyım

Kimi molla kimi derviş
Allah bize neler vermiş
Kimi arı çiçek dermiş
Sen balsın da ben cec miyim

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum

Tabiata Veysel aşık
Topraktan olduk kardaşık
Aynı yolcuyuz yoldaşık
Sen yolcusun ben bac mıyım (bac - vergi anlamında.)

aşık veysel.

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

Bu nasıl kavgalar çirkin döğüşler
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız
Yolumuza engel olur bu işler
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

Birleşiriz bir bayrağın altında
Biz Türklerin ikilik yok aslında
Yanar tutuşuruz vatan aşkında
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

Hedef alıp dövüştüğün kardeşin
Seni yaralıyor attığın taşın
Topluma zararlı yersiz savaşın
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

Herkes ilim deryasında yüzüyor
Çıkmış ayın çevresinde geziyor
Yazık bize yollarımız uzuyor
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

Kitaplar yazılmış nasihat dolu
Birlikte güçlenir gençliğin kolu
Gençliğe emanet Atatürk yolu
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

Söyler Veysel sözlerinden vazgeçmez
Bulanık çeşmeden kimse su içmez
Ganadı olmasa kuşlar da uçmaz
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

aşık veysel şatıroglu

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

Şimdi gidiyorsun
Git
Oysa senden tek bir damla istemiştim
Sana kocaman bir deniz sunmak için
Şimdi gidiyorsun
Git

Ne zaman başladı bu hikaye
Anımsamak zor
Gençtim
Hazırda fırtınalarım vardı dört nala sevdalarım
Komazdı öyle üç-beş nöbetleri
Geceler içimi acıtmazdı böyle

Bir insan bu kadar eksilebilir mi

Hatırlarsan sesine uyku kaçmış bir adam vardı
Bu şehrin biryerlerinde
Düşler ormanının gece bekçisi derdin sen ona
Gözlerinde gizledi o seni sen bilmedin
O adam bendim unuttun mu
Bak sevdiğin adam gülmeyi bile unuttu
Seni unutamadı

İşin kolayına kaçmadım
Uğruna ölmedim yani
Uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep
Sen bunu da bilmedin
Ben bir bakışına bin anlam yükledim
Sen aşka kestirmeden gittin
Bir hayatın özetini bırakıp avuçlarıma
Şimdi gidiyorsun
Git
Bana karanlığın ne demek olduğunu öğretmeden
Bütün ışıklarımı söndürüyorsun

Bu cehennem cinayetlerini işliyorsun
Sonra bunlara intihar süsü veriyorsun
Yazıklar olsun yazıklar olsun
Susuyorsun susuyorum susayacaklarım bitmiyor
Hani sen sevdiğini
Yarı yolda bırakacak kadar yüreksiz değildin
Düşmemeyi öğretecektin nerdesin nerdesin

Uzun lafın kısası yoktur
Anlatacağım çok şey var
Hoyrat bir rüzgar gibi geldin
Aklımı hayatımı dağıttın
Şimdi gidiyorsun
Git

Daha ayrılığa bile çarpmadan
Aşk bize döndü
Bir yılan gibi soktun koynuma kimsesiz geceleri
Artık ölüm sana dokunamamaktan kötü değil
Ama sana dokunmak da yasak bana
Göz çukurlarımdaki karanlık bunu anlatır
Sen var ya sen
Allah kahretsin

Yani şimdi
Gözleri sana benzeyen bir kızım olmayacak mı
Yani şimdi başkaları mı sevecek seni
Ben saçlarını okşadığım zaman
Ellerin öksüz kalırdı
Şimdi gidiyorsun git

Kahraman Tazeoğlu - Git

________________________________________
vazgeç gönül sesini duyan yok..

KW Yazar

Ayrılık Derdinin Dermanı Nedir
Uğrum sıra giden Boz Atlı Hızır
Ayrılık derdinin dermanı nedir
Şu iki aleme olmuşsun nazır
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Sığanmıştır ağca kolda bilekler
Hak katında kabul olsun dilekler
Arş yüzünde secde kılan melekler
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Küseyim de ben yarime küseyim
Siyah zülfün mah yüzüne asayım
Kerbela'da yatan İmam Hüseyin
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Hani şu dünyanın toprağı taşı
Akıttım gözümden kan ile yaşı
Urum illerimin Hacı Bektaş'ı
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Ak saya giyinmiş incedir beli
Ben pirimi gördüm tatlıdır dili
Tanrı'nın arslanı Hazret-i Ali
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Gıcılar da dağlar başı gıcılar
Çıkmaz oldu içerimden acılar
Arafat Dağı'ndan gelen hacılar
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Dünyayı sorarsan bir dipsiz anbar
Ali'nin yoldaşı Zülfikar Kanber
Kabe'yi yaptıran Halil Peygamber
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Deryanın yüzünde dönen üç gemi
Yiyelim içelim sürelim demi
Geminin sahibi ol Hızır Nebi
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Pir Sultan Abdal'ım içtim cür'adan
Okudum ağını bilmem karadan
Yeri göğü cüml'alemi Yaradan
Ayrılık derdinin dermanı nedir

Pir Sultan Abdal

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

Uyandım kuşların ince sesine
Seherle birlikte iniler durur
Ses verdim sesine bilircesine
Aşıkın derdini yeniler durur.

Baharda çağlayan bulanık sular
Durmadan kendini taşlara çalar
Eşinden ayrılmış bir geyik meler
Dağlar sadâ verir iniler durur

VEYSEL de yaralı geyik gibidir
Kapalı dertlere höyük gibidir
Ne sarhoştur ne de ayık gibidir
Sinesi kös gümüler durur.

aşık veysel şatıroglu

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

Gine mi ağladın kirpikler nemli
Dostum niçin giyinmişsin karalar
Çiğ düşmüş gül gibi yüzünden belli
Senin derdin bu sinemi yaralar

Aziz dostum seni kimler ağlattı
Tecelli derdini derdime kattı
Yalan dünya nicelerini ağlattı
Kim bilir ki son mekanın nereler

Bu can bu cesede girelden beri
Aldık başımıza türlü kaderi
Çaresiz çaresiz ileri geri
Vakit gelir tamam olur sıralar

Cefanın sefanın farkı yok bence
Eğer düşünürsek inceden ince
Her ikisi de son haddine varınca
Dümdüz olur iniş yokuş dereler

Mihnet-i dünyaya tahammül gerek
Kahi ağlayarak kahi gülerek
Geçti günüm gözyaşlarım silerek
VEYSEL arar dertlerine çareler

aşık veysel şatıroglu

________________________________________
;kalbimde bir dost; yine bulutlar seyrini unutmuş semaya baksana matemmi tutmuş gökte ne ay var nede bir yıldız sen yoksun diye ;kalbinde bir dost;

KW Yazar

İşte yine sessizleşti her yer..Hiç kimsede çıt yok..
Ve gözlerim açık yine gördüğüm sadece uzun bir karanlık..!!
Ve yine ben her zamanki gibi kaldım en sona..
Yine o soğuk rüzgara ve yine her zamanki uykusuzluğuma..!!

Evet yine aynı şeyler..
Yine sen..
Yine gerçek olmayan hayallerim..
Yine aynı düşlerim..
Ve yine ardından gelen sessiz gülüşlerim..
Hep böyle başlıyordu işte sana yazdığım şiirlerim..!!
Sana yazdığım...
Evet sana yazdığım ve hiç okuyamadığım şiirlerim..
Biliyorum bunuda sana hiç okumıycam...
Bunuda hasretinle bunuda özleminle yine içime atıcam..!!

Biliyomusun bu gece yinelerimden farklı birşey yapıcam!!
Bu gece bu şiiri sadece kendime,
Sadece yoklugunda bana kokunu getiren bu soğuk rüzgara,
Sadece baktığımda gözlerini görür olduğum bu uzun karanlığa,
Ve sadece omuzlarının yerine kafamı koydugum bu sert yastıklara okumıycam...!!
Evet bu gece içimden gelen herşeyi okumak yerine yazıcam..
Yazıcam ve ömrümün sonuna kadar saklıycam..!!!

Hayatımda tek sevdiğim şey yanlızlıgımdı..
Sonra karanlığım..
Sonra etrafı kaplayan o derin sessizlik..
sonra içimi titreten o soğuk rüzgar..
Derkeen şimdide sensizliğim..!!

Ne güzel konuşurduk seninle ne güzel vakit gecirirdik dimi..
Sen hep susardın biyerden sonra..
Bense sürekli konusur dururdum sen hiç susma diye..
Sen en ufak bişe söylemeye kalksan hemen heyecanlanırdım...!
Geceleri hiç uyumazdım sürekli şarkılar dinler radyoyu karıştırırdım..
Ama hiç atamazdım seni içimden hayalin gelirdi gözüme ve donar kalırdım..!!!

Sensizliğimi herkes bilirdide bitek sen bilmezdin..
Bitek sen duymaz bitek sen görmezdin...!!
Derslerde hep en arkaya geçer hep seni hayal ederdim..
O uzun yola dalar giderdi hep gözlerim..!!
Arkadaşlarım sürekli değişik şeyler anlatırdı gülerdik hep birlikte..
Ama ben anlatmaya başlıyınca susardı herkes..
Çünkü hepsi bilirdi yine seni anlatacagımı..!!
Yine sana olan sevgimi..
Yine bizim hikayemizin imkansızlıgını..
Ve her muhabbetin sonunda oldugu gibi..
Yine seni unuttum yalanlarını...!!
Bıkmışlardı artık hep aynı hikayeden..
Önce anlata anlata bitiremezsin,
Sonrada "artık yok unuttum dersin" derlerlerdi..!

Napıyım öyleydim işte o zamanlar..
Annem bile öğrenmişti seni sevdiğimi..
Hatta dalga gecmeye bile baslamıştı benimle..
Hadi kazan adam akıllı bi okul mesleğin olsun gidip isteyelim kızı derdi..
Bakma sen benim dalga dediğime, biliyomusun aslında hoşuma bile giderdi..!!
Utanır kızarırdım, lafı değiştirirdim hemen..
Sonra bi yolunu bulup kacardım ordan odama cekilirdim hiç zaman kaybetmeden..
Ve sonra yine senin hayalin başlardı gözlerimin beyaz perdesinde..!!

Yaa işte böyle geçerdi lise günlerim..
Ve hep aynı anılarla devam eder bu karanlık ve uzun gecelerim..!
Artık ikimizde ayrı yollardayız..
Billiyorum hiç aynı yolda da olmadık zaten..
Herşey benim sana olan platonik aşkımdı..
Ama yinede seni sevmek, seni sevmeyi sevmek beni ayakta tutan tek şeydi..
Ve bir o kadar müthiş bir o kadarda çok güzeldi..!!

Ahh ah bak yine zorda olsa gecti saatler..
Hava aydınlanıyor yavaş yavaş...
İşte bitiyor bir karanlık gece daha..
Ve kapanıyor gözlerim biraz yorgun,
Ve birazda kirpiklerimde yaş..!!
Gökyüzü aydınlandı iyice kapatıyorum gözlerimi yeni bir karanlığa..
Şimdilik saatler var şimdilik hoşcakal gece ve hoşçakal sevgilim elveda..

Rıdvan Ayten

________________________________________
Hani Bitmeyecekti... Hani Hep Sürecekti...

Bu Gönül Onu Nasıl Yok Saysın...