Yeni albümü 'Yolcu'da halk türkülerini rock formatında yorumlayan Kıraç, değerlerimize sahip çıkmadığımızdan şikayetçi: Mistizmi ille de 'Yüzüklerin Efendisi'nde aramayın; 'Binbir Gece Masalları' var, 'Leyla ile Mecnun' var...

Doğu'dan Batı'ya kurduğu köprüyle, bu topraklarda sanatçı olmanın değerini bilenlerden o... Yaptığı dizi müzikleri, arada bir sert çıkışları, farklı tarzı ve yorumu ile değişik bir sanatçı portresi çizen Kıraç'la; yeni albümü 'Yolcu'yu, bu ülkede sanatçı ve baba olmayı konuştuk...

Son albümünüzün ismi 'Yolcu'. Yolculuk nereye bu defa?
Başı sonu belli olmayan bir zamanda yolculuk... Bir önceki albüme 'Benim Yolum' demiştim. Benim yolumda giderken; gördüklerimi, seçtiklerimi, insanlarla paylaşmak istediklerimi anlatabilmek için 'yolcu' tanımlamasını doğru buluyorum.


Bu albümün, diğer albümlerinizden farkı ne?
Çok farklı değil, sadece halk şarkılarına ağırlık verdik albümde. Bazıları biliniyor, bazılarını ilk defa benden duyacaklar. Farklı düzenlemelerle, rock formatında dinleyecekler türküleri.

KÜLTÜRÜMÜZE ÇOK UZAĞIZ
Türküler yeterince dinleniyor ve seviliyor mu sizce?
Bunu şöyle anlatayım: "Biz Avrupalı olacağız" deriz ama medeniyet başka, Avrupalı olmak başka bir şeydir. Bir Avrupalı gibi yiyip, Avrupalı gibi giyinirsek medeni olacağımızı sanırız. Kültürümüzün bizi geriliğe mahkum ettiği hissine kapılıp, kendi kültürümüzden uzaklaşırız. Bu, çok cahilce bir düşüncedir. Sömürülen toplumun da problemi budur: Kendinin farkında olmamak. Bizim ülkemizde İngilizce bilmeyeni adam yerine koymazlar mesela; en az iki-üç dil bilmeniz gerekir. Bunlar hep sömüren ülkelerin dilleridir; Nijeryaca değil mesela İngilizce... Eğer bir ülke, kendi kültürünü doğru harmanlayarak, modern dünyaya taşıyamazsa mümkün değil çağdaş medeniyet seviyesine ulaşamaz. Gidin bir Avrupa ülkesine; modadan mimariye kadar, hayatın her alanında kendi kültürlerinin modernleşmiş halini bulursunuz. Doğrusu da budur. Ama bizim gibi sömürülen ülkelerde, hep başkalarının izlerini bulursunuz. Böylece dışarıdan sizi kontrol edebilmeleri kolaylaşır. Oysa kimlikli bir toplumu, kolay kolay kontrol edemez dünyayı yönetmek isteyen güçler.

BİR TEK KIRAÇ'LA OLMAZ!
Peki siz, unuttuğumuz bu değerleri hatırlatmak gibi bir misyon mu yüklendiniz?
Sanatçı özenilen, daha özgür düşünen kişidir, toplumunun önündedir ve dönüp toplumuna "Hey, bir dakika, uyarıyorum seni" diyebilir. Ama sanatçılar da bunu göremezse, o toplum bizimki gibi olur işte. Bir tek Kıraç'la olmaz! Türkiye'yi ya da dünyayı kurtarmak gibi fantastik bir niyetim yok. Sadece kendi kimliğimi korumaya ve düşüncelerimi anlatmaya çalışıyorum.

Kendinizi doğru ifade ettiğinizi ve doğru anlaşıldığınızı düşünüyor musunuz?
Doğrudan kastınız yüzde 100'se eğer, imkanı yok! Ama belli bir oranda Türkiye'nin beni anladığını düşünüyorum. Farklı bir yere koyduklarını, samimi olduğumu gördüklerini düşünüyorum. Bazen genç bir müzisyen olarak çok riskli şeyler söylüyorum ama ona rağmen beni anlıyorlar demek ki! Zaten derdimin tamamını kelimelerle anlatabilsem, şarkılara gerek kalmazdı.

Kıraç'ın sözlüğü
Aşık Veysel: Ozan
Cem Karaca: Baba
Barış Manço: Abi
Rock müzik: Zavallı
Gitar: Aşk
Bağlama: Serüven
Türkü: Evren
Türkiye: Yanılgı
Evlat: Büyü
Aşk: Sevda
Yolculuk: Sonsuzluk
Atatürk: Yalnızlık